foto1
Inauguracja DDM Oremus, 18.10.2015
foto1
Inauguracja DDM Oremus, 18.10.2015
foto1
Inauguracja DDM Oremus, 18.10.2015
foto1
Inauguracja DDM Oremus, 18.10.2015
foto1
Inauguracja DDM Oremus, 18.10.2015


Pismo Święte

Biblia

Katechizm Kościoła Katolickiego

KKK

Internetowa Liturgia Godzin - BREWIARZ

logo ILG

Vatican TV - NA ŻYWO

Bazylika św. Piotra

Jasna Góra - NA ŻYWO

Jasna Góra

Radio Jasna Góra - SŁUCHAJ

logo

Sanktuarium Bożego Miłosierdzia - Kraków Łagiewniki - NA ŻYWO

Kaplica Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach

TV Miłosierdzie

logo TV Miłosierdzie

Dolina Miłosierdzia w Częstochowie - NA ŻYWO

Dolina Miłosierdzia

Sanktuarium Narodowe Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanem - NA ŻYWO

Sanktuarium MB Fatimskiej Krzeptówki

Pallotti TV

logo

Świątynia Opatrzności Bożej w Warszawie - NA ŻYWO

Świątynia Opatrzności Bożej

Radio eM - SŁUCHAJ

logo

Opactwo Benedyktynów w Tyńcu - NA ŻYWO

Opactwo Benedyktynów w Tyńcu

Transmisje Mszy św. w diecezjach w Polsce

Eucharystia

List Pasterski Biskupa Opolskiego

na Wielki Post 2021

Bp Andrzej Czaja

"NAWRACAJCIE SIĘ I WIERZCIE W EWANGELIĘ"

(Mk 1, 15)

logo

ZOBACZ

____________________

LIST BISKUPA OPOLSKIEGO

NA WIELKI POST 2021

logo

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię

 

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia!

Nadszedł znów czas Wielkiego Postu. Jak w Środę Popielcową przed posypaniem naszych głów popiołem, tak i przed chwilą wybrzmiały słowa Pana Jezusa: „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię” (Mk 1,15). W liturgii słowa zostały nam przypomniane ważne wydarzenia z dziejów zbawienia: przymierze po potopie, które Pan Bóg zawarł z Noem, jego potomstwem i całym rodzajem ludzkim oraz początek misji Chrystusa – czterdzieści dni na pustyni, gdzie był kuszony przez szatana i obwieszczenie światu bliskości Królestwa Bożego. W ten sposób Kościół budzi w nas świadomość tego, co jest naszym udziałem i co ciągle trzeba podejmować, aby nie zmarnować bogactwa Bożego obdarowania i aby przyniosło to zbawienny owoc. Wiemy bowiem, że od dnia chrztu mamy udział w wieczystym przymierzu z Bogiem, że jest z nami doskonały Pośrednik tego Przymierza, Jezus Chrystus, który zbudował dla nas nową Arkę, to jest Kościół i mocą swego Ducha sprawił, że jesteśmy dziećmi Bożymi i dziedzicami nieba. Mając tego świadomość, trzeba stale żyć Jezusowym wezwaniem do nawrócenia i wierności Ewangelii, a doroczny czas Wielkiego Postu ma nas do tego zmobilizować i ma nam w tym pomóc.

1. Nawracajcie się

U podstaw procesu naszego nawrócenia i pojednania z Bogiem jest poznanie prawdy o sobie i uznanie tej prawdy. Najpierw trzeba jednak głębiej spojrzeć na swoje życie, spojrzeć oczami wiary. Tego właśnie zabrakło ludziom w czasach Noego. Nie widzieli ani zła w swoim życiu, ani działania Boga, gdy zlecił Noemu zbudowanie arki, która w czasie kataklizmu okazała się ratunkiem. Uratowała bowiem ludzi przed pogrzebaniem w wodach potopu – niestety, tylko osiem dusz, gdyż oczy pozostałych były na uwięzi i trwali w grzechu. Inaczej było z mieszkańcami Niniwy. Dali posłuch Jonaszowi, którego Bóg do nich posłał, otworzyli swe serca na zwiastowane przez proroka słowo. Wówczas przejrzeli, zobaczyli i uznali swój grzech, swoją winę, podjęli trud nawrócenia i dostąpili łaski ocalenia.

Zatem, jeśli chcemy poznać prawdę o sobie i prawidłowo ocenić swoje postępowanie, trzeba się wsłuchać w Boże słowo i do niego odnieść swoje życie. Trzeba przyjąć słowa krytyki, nie zagłuszać głosu sumienia, przyjmować uwagi życzliwego człowieka, braterskie napomnienie i rzetelnie co dnia odnosić do siebie treść Bożych przykazań, by stanąć w prawdzie o sobie. Gdy tego nie czynimy, narażamy się na niebezpieczeństwo próżnego myślenia o sobie, a to człowieka oślepia, odbiera rozum i niszczy wiarę w sercu.

Niestety, wiele jest dziś takich owoców, a początek ludzkiej biedy ujawnia się w raju. Pan Bóg sformułował wówczas tylko jedno przykazanie: „Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać do woli, ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz niechybnie umrzesz” (Rdz 2,16-17). Z tekstu wynika, że Pan Bóg chciał nas chronić ode złego, abyśmy w ogóle nie poznali ani nie doświadczyli zła. Sam go bowiem nie stworzył, a pojawiło się na świecie z momentem buntu niektórych aniołów. Zły jednak podjął próbę uwiedzenia ludzi obietnicą poznania całej prawdy: „Wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło” (Rdz 3,5). Warunek jest jeden: trzeba zlekceważyć Boży zakaz. I niestety tak uczynili. „A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy” (Rdz 3,7). Jednocześnie oślepli; nie widzą już miłości Boga i dlatego kryją się przed Nim. Pozbawieni prawdy o Bogu nie są w stanie uznać swej winy i odbudować więzi z Bogiem. Przychodzi im żyć w stanie zniewolenia, lęku i strachu, a źródłem całego tego nieszczęścia jest zlekceważenie woli Bożej. Dlatego, przychodząc na świat, Boży Syn mówi: „Oto idę – w zwoju księgi napisano o Mnie – abym spełniał wolę Twoją, Boże” (Hbr 10,7). Postępując w ten sposób, Chrystus przywrócił nam wolność, odnowił nasze przymierze z Bogiem, a zwiastując prawdę Bożą, obudził wiarę w sercach ludzi – wówczas przejrzeli i zobaczyli głębszy sens swego życia. Wymowną ilustracją tego jest droga uczniów Jezusa do Emaus.

Św. Łukasz przekazuje, że najpierw ich oczy były na uwięzi i nie rozpoznali swego Pana. Wtedy zaczął im wyjaśniać Pisma, a zasiadając z nimi do stołu, odmówił błogosławieństwo, połamał chleb i podał im do spożycia. Wówczas otworzyły się im oczy, poznali Pana i wrócili do Jerozolimy. Jest to niezwykle ważny przekaz dla zrozumienia procesu nawrócenia: Okazuje się, że nasze nawrócenie domaga się otwarcia na prawdę, którą nam Bóg przekazał i na różne sposoby ciągle komunikuje. Zasadniczo dokonuje się to na dwa sposoby: słowem zapisanym w Księgach Pisma Świętego i zwiastowanym w Kościele oraz znakami, tymi sakramentalnymi, a także znakami czasu. Bez otwarcia na Bożą prawdę i rzetelnego rachunku sumienia nie sposób dokonywać korekty oglądu siebie i podejmować wysiłku przemiany życia w poszczególnych jego wymiarach. Trzeba też pamiętać, że nie będzie w nas poważania Bożej prawdy, a tym bardziej woli dorastania do niej, bez umiłowania Tego, który ją objawił i który jest Prawdą. Przecież ostatecznie uczniowie zawrócili z drogi ucieczki i powrócili do Jerozolimy z miłości do Jezusa.

Drodzy Diecezjanie, to bardzo ważny wniosek. Tej intencji potrzeba też w naszym sercu: z miłości do Jezusa! W odpowiedzi na Jego miłość podejmijmy dzieło pokuty!

2. Wierzcie w Ewangelię

W realizacji tego wezwania nie chodzi tylko o uznanie za prawdziwe i wiarygodne tego, co nam Pan Jezus zwiastował i co Ewangeliści pod natchnieniem Ducha Świętego spisali i przekazali. Wierzyć w Ewangelię znaczy wziąć w swoje życie Dobrą Nowinę o zbawieniu rodzaju ludzkiego, czyli umiejętnie i wiernie wdrażać ją w życie, niezależnie od uwarunkowań czasu i miejsca. Chodzi o życie w zjednoczeniu z Chrystusem i według Bożego Ducha, na miarę Boskiego obdarowania, Bożych obietnic i wymagań. Jak w ten sposób żyć, odsłania nam Pan Jezus na pustyni podczas kuszenia przez szatana. Św. Marek przekazuje, że Chrystus przebywał tam czterdzieści dni i „był ze zwierzętami, aniołowie zaś Mu służyli”. Tym sposobem odnosi nas do raju. Sytuacja tam była jakże inna. Adam i Ewa zlekceważyli Boży ład, ulegli szatańskiej pokusie i przepadło życie „po Bożemu”. Natomiast Pan Jezus nie daje się zwieść i zaprowadza tę formę życia na ziemi. Szatan w odniesieniu do Jezusa posługuje się sprawdzonymi już formami uwodzenia i krępowania ludzi: pokusą chleba, pokusą bałwochwalstwa i próżności. Naród Izraelski ulegał im nieraz w czasie wędrówki przez pustynię. Wskutek tego, Izraelici tak bardzo zatwardzali serce dla Boga – chociaż widzieli Jego dzieła – że wchodzili w spór z Bogiem i odstępowali od Niego. Natomiast Pan Jezus nie ulega podszeptom szatana. Nie przemienia kamieni w chleb, choć jest tak bardzo zgłodniały, bo napisane jest: „Nie samym chlebem żyje człowiek” (Łk 4,4). Nie oddaje diabłu pokłonu, mimo obietnicy przekazania Mu wszystkiego w posiadanie, bo napisane jest: „Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz” (Łk 4,8). Również nie daje się nakłonić do spektakularnego wykazania swej Boskiej mocy, bo powiedziano: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego” (Łk 4,12).

W ten sposób Pan Jezus objawia nam wartość i moc Bożej prawdy, a także to, jak wierność słowu Bożemu chroni nas i broni od mocy ciemności i od wszelkiego zła. Tym samym podpowiada, jak się ostać w wolności i w komunii z Bogiem – właśnie postępując jak On! Dlatego Kościół ciągle przypomina o konieczności naśladowania Chrystusa i daje nam do zrozumienia, że w każdym położeniu trzeba czerpać z Jego Ewangelii i żyć zgodnie z nią. To coś więcej niż przestrzeganie Dekalogu. Owszem, słowa Jezusa do uczniów mocno podkreślają znaczenie Bożych przykazań: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków; Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić” (Mt 5,17) – te nakazy ciągle nas obowiązują i każdy chrześcijanin musi stawać w ich obronie. Dlatego nie można od Kościoła oczekiwać zmiany stanowiska, choćby w odniesieniu do aborcji. Kościół musi stać na straży objawionego nam Bożego prawa. Stanowi je także nowe przykazanie miłości, abyśmy się wzajemnie miłowali aż po ofiarę z życia, jak nasz Pan. Ewangelia Chrystusa to też wymóg miłowania nieprzyjaciół i wezwanie do doskonałości na miarę Ojca niebieskiego!

Wierzyć w Ewangelię oznacza również żyć obietnicami Boga. Są pośród nich te bezwarunkowe, jak zawarta w słowach: „A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata” (Mt 28,20). Są uwarunkowane: „Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony” (Mk 16,16); „Jeśli mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać (J 14,23)”. Jest też obietnica dana Kościołowi, że nawet bramy piekielne go nie przemogą (por. Mt 16,18). Ponadto, wierzyć w Ewangelię znaczy żyć wielkimi darami Boga, zwłaszcza Jezusem, o którym św. Jan mówi: „mamy Rzecznika wobec Ojca – Jezusa Chrystusa sprawiedliwego” (1 J 2,1). Są wielkie dary Zmartwychwstałego: Boży pokój i Duch Święty. Wielkim darem jest też Kościół, który w Chrystusie urzeczywistniamy, pełnia łaski i prawdy, wiara w naszych sercach.

Drodzy Diecezjanie, mamy więc z czego czerpać i mamy do czego dorastać. W Chrystusowej Ewangelii jest zawarte wszystko, co potrzebne dla naszego duchowego rozwoju, pobożnego życia na tej ziemi i spełnienia w wieczności. Trzeba to jednak na nowo zobaczyć, tym się rozradować, aby odkryć wielkość i wspaniałość Boga i do Niego bardziej przylgnąć!

Mając to na względzie, proszę Was wszystkich, także dzieci i młodzież, byście się łatwo nie zwalniali z tego, co Kościół w tych dniach proponuje, aby przeżyć miłość Pana Jezusa ku nam. Mam na myśli codzienną lekturę Pisma Świętego, nabożeństwo Drogi Krzyżowej i Gorzkich żali, adorację Najświętszego Sakramentu czy nawiedzenie Pana Jezusa w świątyni. Rzecz jasna, nie możemy lekceważyć żadnego z obostrzeń sanitarnych obowiązujących w danym czasie. I trwajmy nadal w modlitwie o ustanie pandemii. Módlmy się też wiele za służbę zdrowia, pracowników sanepidu, wszelkie służby sanitarne i wolontariuszy, za chorych i cierpiących, konających i ich bliskich. Zadbajmy o czystość serca dla Pana i wrażliwość naszych serc na potrzeby bliźnich. Nasze rodziny niech się znowu bardziej staną „Domowymi Kościołami”. Przygotujmy „domowy ołtarzyk”: na nim Pismo Święte, krzyż, świeca i gromadźmy się razem na modlitwie. Można też pójść razem z dziećmi do świątyni albo i w domu, w dowolnym czasie, odprawić Drogę Krzyżową i Gorzkie Żale. Odmawiajmy każdego dnia Koronkę do Miłosierdzia Bożego, wieczorami Różaniec. Wszystko po to, aby odnowić nasze przymierze z Bogiem, aby zbliżyć się do Pana Jezusa, który tak wiele dla nas cierpiał i dziś nad nami boleje. Nawracajmy się i wierzmy w Ewangelię! Na trud wielkopostnej pokuty udzielam wszystkim pasterskiego błogosławieństwa!

Bp Andrzej Czaja

 

Wasz Biskup

Andrzej Czaja

Opole, 18 lutego 2021 r.

 

 

DDM w intencji Kapłanów "OREMUS"

Czy wiesz, że...?

pieczęć Oremus

I dla ucha, i dla ducha

logo

MARGARETKA - Krajowe Duszpasterstwo Apostolatu Modlitwy za Kapłanów

logo

Aktualności Watykańskie

logo

Aktualności Radia Watykańskiego

logo

L'Osservatore Romano - EDYCJA POLSKA

logo

Konferencja Episkopatu Polski

logo

Oficjalny Serwis Informacyjny Diecezji Opolskiej

logo diecezji opolskiej

Gość Niedzielny - OPOLSKI

logo

Różaniec z Prymasem Tysiąclecia

Kard, S. Wyszyński

Oficjalna Strona Beatyfikacji Kard. Stefana Wyszyńskiego

logo beatyfikacji kard. Wyszyńskiego

Centrum Jana Pawła II "Nie lękajcie się" - Kraków

logo

Listy św. Jana Pawła do kapłanów

św. Jan Paweł II

Odwiedziny